Het (natuurkundige) antwoord van mijn man op vakantiestress

Kan iemand mijn hoofd even uitzetten?
Je bent uitgenodigd om een comfortabele houding in te nemen. Als Sander niet op tijd thuis is van Walibi, waar is dan het telefoonnummer om atletiek af te bellen? Even uit de bezigheden… Zullen we vanavond de kip opeten of de vis? ….uit de maalstroom te stappen. Zou de was al klaar zijn?  Even jezelf een plek te geven.. Oh, het is eindelijk mooi weer – dan kan ik zo wat aan de tuin doen. … jezelf ruimte te geven. Niet vergeten de pincode van mijn creditcard op te zoeken. Om even te stoppen met doen… Als de oudste maar niet vergeten is op school te vragen hoe het moet met haar boeken. …te zijn en te kijken…

Ja! Dat wil ik heel graag. Even stoppen met doen en zijn en kijken en kan iemand dan alsjeblieft ook even mijn hoofd uitzetten? Want nee, dit is geen merkwaardig overleg tussen twee personen om de dag voor te bereiden. Dit is een poging tot mediteren. (Een fantastische meditatie trouwens: leven in de maalstroom.) We gaan op vakantie. Ver weg. Mijn man gaat eerder weg, want hij heeft een conferentie voor zijn werk. De kinderen hebben toetsweek en weet ik veel wat voor uitjes. Tot het moment van vertrek is mijn eigen agenda overvol en er moet nog van alles geregeld.

Lijstjes tegen de vakantiestress
Ik maak lijstjes. ALLE spullen die mee moeten op reis. En dan verdeeld, want manlief neemt alvast een deel van de kampeerspullen mee (handig joh, dat hij sjouwt en ik geen idee meer heb wat waar is.) Een boodschappenlijst: zonnebrand, tandpasta, korte broeken voor hen die hoera 8 cm langer zijn dan vorige zomer en zonnebrillen voor hen die die vorig jaar zijn kwijt geraakt of hebben laten liggen. Ik schrijf een brief met aanwijzingen voor het huis, de dierentuin en de fietsen voor de lieve vriendin die op het huis past. Met een uitdraai van Google maps erbij, want ze is al een paar keer verdwaald in deze levervormige wijk met bijpassend lobjes-stratenpatroon. De perfectionist in mij vindt dat ik ook even moet aangeven waar het winkelcentrum is en wat de leuke fietsroutes zijn in de buurt.

Er is een overzicht van belangrijke dingen die we niet moeten vergeten: paspoorten, visa, verzekeringspapieren, hotelvouchers. Ik maak een notitie in de computer met wat er zakelijk af moet zijn voor we gaan. Het zijn een heleboel bijzonder saaie lijsten. Er naar kijken is niet leuk en zeker niet motiverend. De acties die er op staan uitvoeren, is niet sprankelend en gezellig zoals ik het zou willen, maar gehaast en onrustig. En wat het ergste is: de lijsten lijken geheel niet te helpen.

A-di-a-ba-tisch proces
Mijn man is een voorstander van lijsten. Hij maakt zelfs een handig programma aan (Evernote) waarin we de lijsten kunnen delen en synchroniseren met elkaar. Hij plant vooruit, denkt mee, kan ook jongleren in zijn hoofd met onze vier agenda’s, voelt zich betrokken bij de organisatie van de vakantie. Een heerlijke man. En tegelijk ben ik stikjaloers. Want hij blijft rustig. Hij reageert niet geïrriteerd of bozig zoals ik en moet zelfs om mij lachen. “Nee, natuurlijk is mijn hoofd niet vol,” zegt hij.

“Hoe doe je dat?” vraag ik. “Oh, ik zie dat geregel als een adiabatisch proces.” “Een wat?” “A-di-a-ba-tisch, dat is iets uit de natuurkunde. Dat zijn processen waarbij er geen warmte-uitwisseling is en daardoor ook geen wrijving.” Fijn zo’n natuurkundige als man. “Wat bedoel je nou?” “Dat we wel zien. We kunnen daar toch ook dingen kopen en regelen. Als het nodig is, komt het vanzelf op ons pad. Heb vertrouwen.” Ik kijk hem wat verbijsterd aan. En dan valt het kwartje.

Ik wens jou een zomer met veel warmte-uitwisseling met je familie en vrienden en met positieve wrijving. En als het gaat om het plannen en voorbereiden van je vakantie en de logistiek onderweg, wens ik je een adiabatische reis!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *