Vertrouwen op het weten van het lijf: verslag van een galblaasoperatie

‘Hoe gaat het nu?’  ‘Prima.’ ‘Mooi. Kun je al alles eten?’ ‘Ja, twee dagen na de operatie had ik zin in pannenkoeken en dat heb ik maar gedaan.’ ‘Mmm.’  Ze bevoelt mijn buik en kijkt tevreden. Met een paar haaltjes is ook de hechting eraf gesneden. ‘Dat ziet er mooi uit. Dat heb ik toch goed gedaan.’  Goed gedaan? Ja zeker. Ik ben zeer tevreden en daar kan ik de vrouwelijke chirurg alleen maar voor bedanken. Maar het beeld van specialisten met oogkleppen is wel weer bevestigd.

Drie minuten ben ik binnen geweest op deze controleafspraak. In vijfentwintig minuten had ze drie weken ervoor mijn zwaar ontstoken galblaas met galsteen verwijderd. En nu neemt ze alle credits. Een simpel informeren naar hoe het met mij gaat nu mijn lichaam een heel orgaan mist of tijd om mijn vragen (wanneer mag ik in de zon met deze littekens, hoe weet ik of mijn lever het zonder galblaas niet trekt bij bepaald eten, hoe doet mijn lijf dat nu eigenlijk zonder galblaas, hoe erg was de ontsteking en hoe lang heeft die er al gezeten?) te beantwoorden, is er simpelweg niet. Gedurende het hele gesprek blijft ze staan. Haar houding straalt vooral een hoog tempo uit: “Deze patiënt is weer beter, op naar de volgende!”

Een brug tussen efficiency en emotionele beleving
Er blijft dus niets anders over dan zelf een brug te slaan tussen deze zeer efficiënte maar niet erg invoelende manier van genezen en de dagelijkse meer emotionele en indrukwekkende ervaring van deze gebeurtenis. Lief lijf van me. Dank je wel. Ik heb me in de weken na de operatie mogen verwonderen over je veerkracht en doorzettingsvermogen. Met vier gaten in m’n buik strompelde ik zes uur na de operatie het ziekenhuis uit. Nog bleek, niet in staat om helemaal rechtop te staan met al dat aangerichte geweld in mijn buikstreek en met weinig voedsel in mijn maag omdat ik dat er nog snel even had uitgegooid, voelde ik al wel de enorme kracht van binnen om dit op te lossen. Een dag later bakte ik alweer een appeltaart vanaf de bank, vier dagen later stond ik zelfstandig onder de douche en bleken alle wonden al dicht, een week later wilde ik me per sé in een spijkerbroek hijsen en na tien dagen kon ik weer de hele dag rechtop staan. En dat zonder enige hulp van buitenaf. Alleen wat simpele paracetamol om de ergste pijn te dempen.

De credits gaan naar m’n eigen lijf
Nu is een heel orgaan verwijderd. Er zitten titanium clips op de uiteinden van de in- en uitgangen. De lever doet het werk alleen. De twaalfvingerige darm en maag houden rekening met een andere galtoevoer. Vermoedelijk waren ze al voor de operatie aan de slag om een detour om de ontstoken galblaas heen te bouwen. Maar dat een lijf zich na een zo ingrijpende operatie zo snel kan resetten! De pannenkoeken bleven binnen en de buikpijn bleef uit. Inmiddels doe ik weer wat ik altijd deed en eet ik weer wat ik altijd at.

Franciscus van Assissi heeft het in zijn geschriften over Broeder Ezel. De ezel is zijn metafoor voor het lichaam dat de ziel in de wereld draagt. Altijd gereed en altijd maar bezig om te zorgen dat het ik, de wil, de ziel kan doen wat hij/zij moet of wil doen. Het is me te weinig eer voor dit wonder. Beste mevrouw de chirurg, dank u wel voor uw bijzondere werk, maar de credits gaan in dit geval geheel naar mijn eigen lijf. De beste heelmeester die ik ken!

Om uit te proberen:
Zelf heb ik veel baat gehad bij cranio-sacrale therapie rondom de operatie. In deze therapievorm wordt het lichaam aangesproken om zelf actief deel te nemen aan het helingsproces. Bovendien is er ook aandacht voor de verwerking van het operatieproces – zowel op het emotionele vlak (stilstaan bij wat er is gebeurd, voorbereiden van de operatie en zorgen voor ontspanning voorafgaand aan de narcose) als het fysieke (lichaam bewust maken van wat er staat te gebeuren, verwijderen restjes narcose, energie sturen naar het helingsproces). Meer informatie over cranio-sacrale therapie vind je onder andere op : http://www.pcsa.nu/

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *